Η τρέλα των ημερών με τα μποζόνια του «θεού» είναι παλιά ιστορία..

Η πιο σκοτεινή επιθυμία των ιδεαλιστών είναι η αναγωγή οποιασδήποτε επιστημονικής ανακάλυψης στη «θεία παρέμβαση», στη δημιουργία κατά τα πρότυπα της βίβλου. Ένα παραμύθι που πολύ εύκολα μετατρέπουν σε φιλοσοφική σχολή. Αυτή είναι η λεγόμενη ανθρωπική αρχή που μας εξηγεί ότι το σύμπαν υπάρχει επειδή εμείς το βλέπουμε. Δηλαδή το «θεϊκό σχέδιο» ήταν ο άνθρωπος. Χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε το συστατικό εκείνο που θα «έβλεπε» την ύλη. Δεν θα υπήρχε ύλη δηλαδή. Η νόηση δηλαδή γεννάει την ύπαρξη. Και όλα αυτά οφείλονται στον τρόπο και τις συνθήκες δημιουργίας του Κόσμου, που συμπεριλαμβάνονται στη Μεγάλη Έκρηξη. Χωρίς αυτήν, σύμφωνα με τους ιδεαλιστές, δεν θα ήμασταν εδώ.

https://antisocimperial.files.wordpress.com/2012/07/25ce25b825cf258125ce25b725cf258325ce25ba25ce25b525cf258525cf258425ce25b925ce25ba25ce25ae25ce25b125ce25bb25ce25bb25ce25bf25cf258425cf258125ce25af25cf258925cf258.png?w=213

Αυτό αντιστρέφει ξεκάθαρα την πραγματικότητα, τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος. Γιατί ως γνωστόν η ζωή και κατ’ επέκταση ο άνθρωπος εμφανίζονται κάτω από κατάλληλες συνθήκες. Από το μικροσκοπικό επίπεδο στο μακροσκοπικό, από την ανόργανη ύλη στην οργανική και στους οργανισμούς και τις κοινωνίες η ύλη οργανώνεται με διαφορετικό τρόπο. Κάθε μορφή οργάνωσης έχει τους δικούς της νόμους, ξεκινώντας από τα μικροσκοπικά σωματίδια και φτάνωντας ως τον άνθρωπο. Έτσι δεν είναι η ύπαρξη του ανθρώπου που δημιουργεί την ύλη, αλλά η ύλη δημιούργησε τον άνθρωπο.

Η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης κυριαρχεί σήμερα στην επιστήμη κύριως λόγω της προώθησής της σε επιστημονικούς κύκλους, αλλά και από άλλους παράγοντες που θέλουν να αποκτήσουν επιστημονικοφανή νομιμότητα. Εκτός αυτού όπως λέει και το όνομά της πρόκειται για θεωρία που επιχειρεί να αποδώσει μεταφυσικά χαρακτηριστικά στο επιστημονικό οικοδόμημα. Το μεγάλο ελάττωμα της θεωρίας για το οποίο κάνουν τα στραβά μάτια οι επιστήμονες είναι η παραδοχή – ανωμαλία ότι η ύλη και ο χρόνος έχουν αρχή, πράγμα που δεν απέχει πολύ από τις αντιλήψεις περί κτίσεως κόσμου που βρίσκει κανείς σε όλες τις θεολογίες και τις μυθολογίες. Το ανώμαλο σημείο που προκύπτει από τη θεωρία δεν αντιμετωπίστηκε ως αποτέλεσμα ανεπάρκειας του μοντέλου ή έστω ως μια κατάσταση που για την περιγραφή της δεν έχουμε εργαλεία, αλλά ως αποδεδειγμένη αλήθεια. Έτσι ξεκινώντας από αυτή την αντιεπιστημονική προσέγγιση οι «επιστήμονες» που υποστηρίζουν τη θεωρία χρησιμοποιούν το ανώμαλο σημείο ως απόδειξη ότι η ύλη και ο χρόνος έχουν αρχή.
Το οικοδόμημα συμπληρώνεται από τον όρο Μεγάλη Εκρηξη (big bang), που υιοθετήθηκε όχι μόνο για την περιγραφή του ανώμαλου σημείου αλλά και ολόκληρου του κοσμολογικού μοντέλου. Είναι μάλλον φανερή η σύγχυση που προκαλεί ο όρος «έκρηξη», που υποδηλώνει ότι κάτι που βρισκόταν σε ηρεμία υπέστη απότομη και ριζική αλλαγή. Ετσι φτάνουν σε συμπεράσματα όπως: «πριν από την Μεγάλη Εκρηξη δεν υπήρχε χρόνος αλλά ούτε και χώρος», οπότε «για εμάς… δεν φαίνεται να έχει ουσιαστικό νόημα τι υπήρχε πριν». Είναι όμως φανερό το ότι αν δεν μπορεί να περιγράψει κανείς μια κατάσταση όπως αυτή του ανώμαλου σημείου, δεν μπορεί να περιγράψει τι έγινε πριν.

https://i2.wp.com/blog.atheia.gr/wp-content/uploads/articleimages/164_20052011/science-faith.jpg

Έτσι συνοπτικά φτάνουμε στο σημερινό μποζόνιο Χίγκς ή όπως τρελαίνονται να το λένε οι διάφοροι μυστικιστές και αγνωστικιστές το σωματίδιο του «θεού». Υποστηρίζουν ότι αυτό το σωματίδιο «γεννάει» την ύλη. Δηλαδή ο υλικός κόσμος είναι αιτία του εαυτού του που χρειάζεται μια άυλη, δηλαδή πνευματική, Πρώτη Αιτία («θεός», big bang, κτλ) για να το δημιουργήσει.

Φυσικά δεν προτείνεται η απόρριψη του εξελικτικού μοντέλου, αφού ερμηνεύει πολλά παρατηρησιακά δεδομένα, ούτε βέβαια την υιοθέτηση του αντιδιαλεχτικού μοντέλου της σταθερής κατάστασης που σε γενικές γραμμές υποστηρίζει ότι η ύλη δημιουργείται συνεχώς από το τίποτα. Όμως μπορούμε να θεωρήσουμε το όποιο αδιέξοδο (ανώμαλο σημείο) ως αντικειμενική πραγματικότητα; Σκοπός πρωτίστως της επιστήμης είναι η αναζήτηση της ανεπάρκειας της γνώσης μας: ανεπάρκεια της θεωρίας, της παρατήρησης ή στις συμπληρωματικές υποθέσεις.

Η γνώση είναι πάντοτε αντανάκλαση της αντικειμενικής πραγματικότητας. Ως εκ τούτου είναι περιορισμένη, αλλά επιδέχεται βελτίωση. Μια μελλοντική βελτίωση της θεωρητικής ανάλυσης ενδεχόμενα θα μπορούσε να αποφύγει την ανωμαλία. Ενα άλλο ενδεχόμενο είναι ότι η τοπική εικόνα που έχουμε για το σύμπαν να μην επαρκεί, οπότε το όλο εγχείρημα δεν περιγράφει το σύμπαν αλλά τη γειτονιά μας. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπονται επεκτάσεις πέρα από τα όρια ισχύος των φυσικών νόμων, πολύ περισσότερο μη φυσικές, θεολογικές ερμηνείες.

Χρησιμοποιήθηκαν κείμενα και εικόνες των Αρη Ντα Κούνια Ντα Κώστα Ντία, Διονυσίας Προκόπη, Ανδρέα Καργόπουλου και το site Η Αθεΐα είναι αρετή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s