Στη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ήταν γιατρός και βαλκανιονίκης στο άλμα εις μήκος. Στην κατοχή ίδρυσε την Ένωση Ελλήνων Αθλητών και διοργάνωσε αγώνες με τα έσοδα των οποίων ενίσχυσε λαϊκά συσσίτια. Πολλές φορές παρείχε δωρεάν περίθαλψη σε άπορους.

Το 1961 εξελέγη βουλευτής με το Πανδημοκρατικό Αγροτικό Μέτωπο Ελλάδος (ΠΑΜΕ) και συμμετέχει στην Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΔΥΕ). Στις 21 Απριλίου 1963 η αστυνομία απαγορεύει την πορεία ειρήνης από το Μαραθώνα στην Πνύκα. Η κυβέρνηση Καραμανλή μάλιστα μπλοκάρει σχεδόν όλη τη διαδρομή με ροπαλοφόρους της αστυνομίας και παρακρατικούς και υποχρέωσε ιδιοκτήτες λεοφωρείων να μη διαθέσουν τα οχήματα για τη μεταφορά του κόσμου. Ο Λαμπράκης αποφασίζει να πραγματοποιήσει την πορεία μόνος του και ξεκινάει μαζί με τους Μιχ. Γιάγκα, Γ. Λιναρδάτου και τον πρόεδρο των εισπρακτόρων Πειραιά, Βασ. Παπασταφίδα. Μαζί τους ακολουθούν πολλοί δημοσιογράφοι. Κατά τη διάρκεια της πορείας θα δεχτεί επιθέσεις από παρακρατικούς που παρίσταναν τους «αγαναχτισμένους πολίτες» που διαμαρτύρονταν για τη «δράση κομμουνιστών που πατάνε τα ιερά χώματα του Μαραθώνα». Η αστυνομία θα συλλάβει πρώτα τους τρεις συνοδοιπόρους του Λαμπράκη και αργότερα και τον ίδιο.

Στις 22 Μαΐου 1963 ο Λαμπράκης δέχεται απειλές κατά της ζωής του για την εκφώνηση ομιλίας της ΕΔΥΕ στη Θεσσαλονίκη. Βρισκόταν στην αίθουσα του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Ερμού και είχε περικυκλωθεί από 180 ένστολους χωροφύλακες και πολλούς άλλους με πολιτικά που τραμοπούκιζαν τον κόσμο και πέταγαν πέτρες. Αφού τέλειωσε την ομιλία ο Λαμπράκης αποχώρησε από τη συγκέντρωση όταν η αστυνομία τον διαβεβαίωσε ότι δεν κινδύνευε. Όταν ο Λαμπράκης βγήκε, η αστυνομία εγκλώβισε τον κόσμο στο κτίριο, ώστε ο Λαμπράκης να απομονωθεί. Τότε δέχτηκε επίθεση με σιδηρολοστό στο κεφάλι που του προκαλεί θανάσιμες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας ήταν μέλη παρακρατικών οργανώσεων, συνεργάτες-χαφιέδες της Ασφάλειας, ο Σπύρος Γκοτζαμάνης και ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης.

Στις 27 Mαΐου ο μαχητής της Eιρήνης χάνει τη μάχη με τον θάνατο. Tην επόμενη γίνεται η κηδεία του στην Aθήνα. Πάνω από 500.000 κόσμου συνοδεύουν τη σορό του τραγουδώντας: «Mέρα Mαγιού μου μίσεψες, μέρα Mαγιού σε χάνω» από τον «Eπιτάφιο» του Γιάννη Pίτσου και μουσική του Mίκη Θεοδωράκη. Tο σύνθημα «O Λαμπράκης ζει» δονούσε την Aθήνα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s